چند رباعی زیبا از "جلیل صفر بیگی"
گاو
بد جور به هم ریخته و ترسیده
مادر که دوباره خواب شومی دیده
از بهت و سکوت پدرم می ترسم
ما گاو نداریم ولی زاییده!
======================================
قلاب
در آب که شستی تن بی تابت را
دیدند تمام رودها خوابت را
لبهام به شکل بوسه – ماهی شده اند
بنداز درون آب قلابت را
======================================
گرسنگی
در زد کسی انگار که مهمان داریم
در سفره گرسنگی فراوان داریم
امروز پدر ابر زیادی آورد
مانند همیشه شام باران داریم
======================================
باران
این ابرها عقیم اند باران نخواهد آمد
دریا! ، مپیچ بر خود توفان نخواهد آمد
دیشب پدر دوباره بی نان به خانه برگشت
جایی که سفره خالی ست ایمان نخواهد آمد
======================================
خواب آبی
او مثل همیشه خواب هایش آبی ست
کار من بی چاره ولی بی خوابی ست
من گربۀ ولگرد خیابان هستم
او گربۀ چاق و چلۀ قصابی ست
======================================
الا تو
من نام کسی نخوانده ام الا تو
با هیچ کسی نمانده ام الا تو
عید آمد و من خانه تکانی کردم
از دل همه را تکانده ام الا تو
======================================
سنگ
این سنگ مگر چه دیده که سنگ شده؟
بار چه غمی کشیده که سنگ شده؟
این سنگ...- مگر سنگ شدن آسان است؟ -
در خود چقدر دویده تا سنگ شده؟
======================================
کباب
طفلک پسرم باز مجابش کردم
بی شام به زور قصه خوابش کردم
ناگاه کبوتری به خوابش آمد
ناچار گرفتم و کبابش کردم
شاعر: جلیل صفر بیگی
برداشت از: http://www.varan.blogfa.com/
سلام دوستان